دوره 15، شماره 1 - ( بهار 1402 )
جلد 15 شماره 1 صفحات 69-60 |
برگشت به فهرست نسخه ها
رحیم جوان1 
، کاظم خدائی*2 ، سیامک عصری رضایی3
، کاظم خدائی*2 ، سیامک عصری رضایی3
1- دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
2- استادیار فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران ،k.khodaei@urmia.ac.ir
3- دانشیار بیماریهای داخلی و کلینیکال پاتولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
2- استادیار فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران ،
3- دانشیار بیماریهای داخلی و کلینیکال پاتولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
چکيده: (1567 مشاهده)
مقدمه: هدف از مطالعه حاضر، بررسی تأثیر دو نوع تمرین هوازی و مقاومتی طی رژیم غذایی کتوژنیک بر سطوح سرمی آدیپوکاینها و شاخصهای مقاومت انسولینی مردان دارای اضافهوزن یا چاق بود.
روش کار: در این پژوهش، 36 مرد دارای اضافهوزن یا چاق بهطور تصادفی به سه گروه تمرین هوازی طی رژیم کتوژنیک (AT-KD)، تمرین مقاومتی طی رژیم کتوژنیک (RT-KD) و رژیم غذایی کتوژنیک بهتنهایی (KD) تقسیم شدند. گروههای تمرین علاوه بر پیروی از رژیم کتوژنیک، بهمدت 6 هفته و هر هفته 3 روز تمرین هوازی یا مقاومتی انجام دادند. برای تحلیل آماری از آزمون تحلیل واریانس دوطرفه ترکیبی با سطح معنیداری کمتر از 05/0 و نرمافزار SPSS نسخه 24 استفاده شد.
یافتهها: میزان سرمی آدیپونکتین، رزیستین و SFRP5 بین گروهها تفاوت معناداری نداشت. در همه گروها، رزیستین کاهش معنادار و آدیپونکتین و SFRP5 افزایش معناداری نسبت به پیشآزمون داشتند. میزان سرمی گلوکز، انسولین، تریگلیسیرید و شاخصهای مقاومت و حساسیت انسولینی بین گروهها تفاوت معناداری نداشت. کاهش معنادار میزان گلوکز و تریگلیسیرید در سه گروه نسبت به پیشآزمون مشاهد شد. هردو گروه KD و AT-KD باعث کاهش معنادار انسولین و HOMA-IR و افزایش شاخص McAuley نسبت به پیشآزمون شدند. تنها گروه AT-KD باعث افزایش معنادار شاخص QUICKI نسبت به پیشآزمون شد.
نتیجهگیری: AT-KD و RT-KD باعث بهبود میزان آدیپوکاینها در مردان دارای اضافهوزن یا چاق شد. با این حال، بین دو نوع تمرین تفاوتی وجود نداشت. با وجود نبود تفاوت بین دو نوع تمرین، تمرینات هوازی ممکن است اثربخشی بیشتری نسبت به تمرینات مقاومتی طی رژیم کتوژنیک داشته باشند.
روش کار: در این پژوهش، 36 مرد دارای اضافهوزن یا چاق بهطور تصادفی به سه گروه تمرین هوازی طی رژیم کتوژنیک (AT-KD)، تمرین مقاومتی طی رژیم کتوژنیک (RT-KD) و رژیم غذایی کتوژنیک بهتنهایی (KD) تقسیم شدند. گروههای تمرین علاوه بر پیروی از رژیم کتوژنیک، بهمدت 6 هفته و هر هفته 3 روز تمرین هوازی یا مقاومتی انجام دادند. برای تحلیل آماری از آزمون تحلیل واریانس دوطرفه ترکیبی با سطح معنیداری کمتر از 05/0 و نرمافزار SPSS نسخه 24 استفاده شد.
یافتهها: میزان سرمی آدیپونکتین، رزیستین و SFRP5 بین گروهها تفاوت معناداری نداشت. در همه گروها، رزیستین کاهش معنادار و آدیپونکتین و SFRP5 افزایش معناداری نسبت به پیشآزمون داشتند. میزان سرمی گلوکز، انسولین، تریگلیسیرید و شاخصهای مقاومت و حساسیت انسولینی بین گروهها تفاوت معناداری نداشت. کاهش معنادار میزان گلوکز و تریگلیسیرید در سه گروه نسبت به پیشآزمون مشاهد شد. هردو گروه KD و AT-KD باعث کاهش معنادار انسولین و HOMA-IR و افزایش شاخص McAuley نسبت به پیشآزمون شدند. تنها گروه AT-KD باعث افزایش معنادار شاخص QUICKI نسبت به پیشآزمون شد.
نتیجهگیری: AT-KD و RT-KD باعث بهبود میزان آدیپوکاینها در مردان دارای اضافهوزن یا چاق شد. با این حال، بین دو نوع تمرین تفاوتی وجود نداشت. با وجود نبود تفاوت بین دو نوع تمرین، تمرینات هوازی ممکن است اثربخشی بیشتری نسبت به تمرینات مقاومتی طی رژیم کتوژنیک داشته باشند.
نوع مطالعه: مقاله پژوهشی |
موضوع مقاله:
علوم پایه
دریافت: 1401/8/15 | پذیرش: 1401/11/16 | انتشار: 1402/3/6
دریافت: 1401/8/15 | پذیرش: 1401/11/16 | انتشار: 1402/3/6
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |