دوره 15، شماره 4 - ( زمستان 1402 )
جلد 15 شماره 4 صفحات 27-22 |
برگشت به فهرست نسخه ها
1- دانشجوی دکتری کارآفرینی، واحد علی‌آباد کتول، دانشگاه آزاد اسلامی، علی‌آباد کتول، ایران
2- مربی بهداشت حرفه‌ای، گروه مهندسی بهداشت حرفه‌ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی، بجنورد، ایران ،m_kavaki@yahoo.com
3- ستادیار آموزش بهداشت و ارتقای سلامت، مرکز تحقیقات اعتیاد و علوم رفتاری، دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی، بجنورد، ایران؛ دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی، بجنورد، ایران
2- مربی بهداشت حرفه‌ای، گروه مهندسی بهداشت حرفه‌ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی، بجنورد، ایران ،
3- ستادیار آموزش بهداشت و ارتقای سلامت، مرکز تحقیقات اعتیاد و علوم رفتاری، دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی، بجنورد، ایران؛ دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی، بجنورد، ایران
چکيده: (2639 مشاهده)
مقدمه: استرس شغلی یکی از عوامل اساسی کاهش بهره‌وری در سازمان‌ها و ایجاد عوارض جسمی و روانی در کارکنان است؛ لذا، هدف از این مطالعه تعیین ارتباط بین ابعاد مختلف استرس شغلی و رضایت شغلی در بین حسابداران بود.
روش کار: این مطالعه توصیفی‌تحلیلی از نوع مقطعی درباره 60 نفر از حسابداران صورت گرفت. برای گردآوری داده‌ها از پرسش‌نامه‌های استرس شغلی HSE (نقش، ارتباط، حمایت مسئولان، حمایت همکاران، کنترل، تقاضا و تغییرات) و رضایت شغلی مینه‌سوتا استفاده شد. داده‌ها پس از جمع‌آوری، با استفاده از نرم‌افزار آماری 22 SPSS، در سطح معنی‌داری 05/0=P تجزیه‌وتحلیل شدند.
یافته‌ها: نتایج نشان داد که بین استرس شغلی و بعضی از عوامل دموگرافیک از قبیل سن، میزان تحصیلات، وضعیت تأهل و سابقه کار، رابطه معناداری وجود ندارد. استرس شغلی و 6 مؤلفه از 7 مؤلفه آن (مؤلفه‌های ارتباط، حمایت مسئولان، حمایت همکاران، کنترل، تقاضا و تغییرات) با رضایت شغلی رابطه معنی‌داری در سطح 05/0=P داشت.
نتیجه‌گیری: با توجه به ارتباط بین رضایت و استرس شغلی، می‌توان با تمرکز بر ابعاد مختلف استرس شغلی و بهبود نقش، ارتباط، حمایت مسئولان و همکاران، سطح استرس شغلی را کاهش و به‌دنبال آن، سطح رضایت شغلی را افرایش داد.
روش کار: این مطالعه توصیفی‌تحلیلی از نوع مقطعی درباره 60 نفر از حسابداران صورت گرفت. برای گردآوری داده‌ها از پرسش‌نامه‌های استرس شغلی HSE (نقش، ارتباط، حمایت مسئولان، حمایت همکاران، کنترل، تقاضا و تغییرات) و رضایت شغلی مینه‌سوتا استفاده شد. داده‌ها پس از جمع‌آوری، با استفاده از نرم‌افزار آماری 22 SPSS، در سطح معنی‌داری 05/0=P تجزیه‌وتحلیل شدند.
یافته‌ها: نتایج نشان داد که بین استرس شغلی و بعضی از عوامل دموگرافیک از قبیل سن، میزان تحصیلات، وضعیت تأهل و سابقه کار، رابطه معناداری وجود ندارد. استرس شغلی و 6 مؤلفه از 7 مؤلفه آن (مؤلفه‌های ارتباط، حمایت مسئولان، حمایت همکاران، کنترل، تقاضا و تغییرات) با رضایت شغلی رابطه معنی‌داری در سطح 05/0=P داشت.
نتیجه‌گیری: با توجه به ارتباط بین رضایت و استرس شغلی، می‌توان با تمرکز بر ابعاد مختلف استرس شغلی و بهبود نقش، ارتباط، حمایت مسئولان و همکاران، سطح استرس شغلی را کاهش و به‌دنبال آن، سطح رضایت شغلی را افرایش داد.
نوع مطالعه: مقاله پژوهشی |
موضوع مقاله:
علوم پایه
دریافت: 1401/3/29 | پذیرش: 1402/8/1 | انتشار: 1402/10/11
دریافت: 1401/3/29 | پذیرش: 1402/8/1 | انتشار: 1402/10/11
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |