Ethics code: IR.UMSHA.REC.1402.041
1- دانشجوی کارشناسی ارشد اتاق عمل، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
2- دانشیار، گروه رادیولوژی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران ، hkhosravi55@gmail.com
3- دانشیار، گروه اتاق عمل، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
4- استادیار، مرکز تحقیقات علوم بهداشتی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
چکيده: (2402 مشاهده)
مقدمه: با گسترش استفاده از C-arm در جراحیها، کارکنان بیشتر در معرض خطر اشعه هستند. ارزیابی دقیق میزان دوز دریافتی در جراحیهای مختلف یکی از اقدامات مهم برای پیشگیری از عوارض پرتوها است. این مطالعه با هدف ارزیابی میزان دوز دریافتی پرسنل اتاق عملهای ارتوپدی و ستون فقرات حین استفاده از دستگاه C-arm، با بهرهگیری از روشهای تجربی و شبیهسازی مونت کارلو انجام شد.
روش کار: این مطالعه، مطالعهای مقطعی است که از مهر تا اسفند 1402 انجام شد. برای ثبت دوز جذبی از دوزیمتر TLD 100 و به جای انسان از مولاژ استفاده شد. دوزیمتر روی تیروئید مولاژ قرار گرفت. مولاژها، هم در پشت و هم در جلوی دیوار سربی در سه سمت راست، وسط و چپ قرار گرفتند و دستگاه C-arm برای شبیهسازی جراحیهای ارتوپدی و نوروسرجری در دو وضعیت قدامی-خلفی و لترال قرار گرفت. تحلیل دادهها با استفاده از اسپیاساس 24 انجام شد. سطح معناداری آزمونها 05/0 در نظر گرفته شد.
یافتهها: بهطورکلی، دوز جذبی مولاژها در وضعیت پشت دیوار سربی بهطور معناداری کمتر از وضعیت جلوی دیوار بود (P<0/05). هنگامی که مولاژ جلوی دیوار باشد، دوز بیشتری در حالت لترال C-arm نسبت به قدامی-خلفی دریافت میکند (P<0/05). همچنین، هنگامی که مولاژ پشت دیوار سربی در سمت وسط و چپ باشد، دوز بیشتری در حالت قدامی-خلفی C-arm نسبت به لترال دریافت میکند (P<0/05).
نتیجهگیری: نتایج این مطالعه نشاندهنده تأثیر چشمگیر موقعیت دستگاه C-arm و همچنین استفاده از تجهیزات محافظتی بر میزان دوز دریافتی پرسنل اتاق عمل در جراحیهای ارتوپدی و نوروسرجری است و بر اهمیت استفاده از محافظهای مناسب هنگام کار با C-arm تأکید دارد.
نوع مطالعه:
مقاله پژوهشی |
موضوع مقاله:
علوم پایه دریافت: 1403/8/12 | پذیرش: 1403/10/11 | انتشار: 1404/3/8