دوره 5، شماره 1 - ( بهار 92 1392 )                   جلد 5 شماره 1 صفحات 137-127 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


1- دانشکده بهداشت و پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران
2- گروه اپیدمیولوژی و آمار زیستی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
3- مرکز تحقیقات اعتیاد و علوم رفتاری، دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی، بجنورد، ایران
چکيده:   (6969 مشاهده)

چکیده زمینه و هدف: پوسیدگی دندان در دانش آموزان ایرانی شیوع بالایی دارد و مطالعات نشان داده است که مصاحبه انگیزشی قادر به ایجاد رفتار سالم در طیف وسیعی از موضوعات بهداشتی است. هدف این مطالعه بررسی تاثیر مصاحبه انگیزشی در ارتقاء رفتارهای خود مراقبتی دهان و دندان در دانش آموزان پسر دبیرستان‌های شهر قزوین بود. مواد و روش‌کار: در یک پژوهش نیمه تجربی بر اساس روش نمونه‌گیری چند مرحله‌ای و با انتخاب تصادفی 4 دبیرستان پسرانه، 40 دانش آموز به هر یک از گروه‌های تجربی و کنترل اختصاص یافتند. پروتکل مداخله‌ای بر اساس توصیه‌های میلر و رولینگ در 6 جلسه 60 دقیقه‌ای با تکیه بر نیازسنجی اولیه و با هدف ارتقای مهارت های مقابله‌ای و حل مسئله اجرا شد. اطلاعات با استفاده از پرسشنامه خودگزارشی قبل، 2 و 6 ماه بعد از مصاحبه انگیزشی اندازه‌گیری شدند. در نهایت داده‌ها وارد نرم افزار 17 SPSS شد و با استفاده از آزمون‌های توصیفی و استنباطی تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌ها: یافته‌ها نشان دهنده تغییر معنادار نگرش (از 64/3‌±‌82/14 به 86/3‌±‌75/25 )، قصد رفتاری (از 15/4‌±‌03/11 به 37/3‌±‌80/18‌) و خودکارآمدی (از 43/9‌±‌65/37 به 48/7‌±‌93/52‌) در گروه تجربی بود (001/0>P). همچنین میانگین رفتار مسواک زدن (از 33/0‌±‌79/0 به 37/0‌±‌24/1‌) و استفاده از نخ دندان (از 32/0‌±‌30/0 به 21/0‌±‌42/0) در گروه تجربی افزایش معنادار نشان داد (001/0>P). نتیجه‌گیری: مصاحبه انگیزشی قادر به بهبود پیش آیندهای روانشناختی و همچنین رفتارهای خودمراقبتی سلامت دهان و دندان است و می‌تواند به عنوان جزء موثر برنامه‌های پیشگیری و ارتقای سلامت دهان و دندان نقش مهمی را ایفا نماید.

متن کامل [PDF 463 kb]   (2642 دریافت)    
نوع مطالعه: مقاله پژوهشی | موضوع مقاله: علوم پایه
دریافت: 1393/10/10 | پذیرش: 1393/10/10 | انتشار: 1393/10/10

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.