North Khorasan University of Medical Sciences

fa تاثیر تمرینات تصویرسازی و اصلاحی بر الگوی فعالیت عضلات منتخب کمری لگنی افراد دارای سندروم هایپراکستنشن کمری The Effect of Imagery and Corrective Exercises on Model of Activity of Selected Pelvic Muscles and the Lumbar Hyper Extension Syndrome علوم پایه Basic Sciences مقاله پژوهشی Orginal Research <div style="text-align: justify;">مقدمه: سندروم هایپراکستنشن کمری، جز دومین دسته شایع از سندروم های کمری است که موجب کاهش ارتفاع دیسک به همراه تنگ شدن سوراخ بین مهره ای ناحیه کمری می گردد. هدف از این مطالعه تاثیر تمرینات (تصویر سازی ذهنی و اصلاحی) بر سندروم هایپراکستنشن کمری و الگوی فعالیت الکترومایوگرافی عضلات منتخب کمری - لگنی در حرکت هایپراکستنشن ران بود. روش کار: بیست و چهار زن مبتلا به ناهنجاری هایپراکستنشن کمری در دامنه سنی 30-40 سال، غیر ورزشکار و بدون آسیب و جراحی در ناحیه کمری در دو گروه تمرینات ترکیبی (اصلاحی و تصویرسازی ذهنی) و اصلاحی قرار گرفتند. گروهها به مدت شش هفته و هفته ای سه جلسه به تمرینات پرداختند. لوردوز کمری، قدرت عضلات شکمی، سرینی بزرگ و فعالیت الکترومایوگرافی عضلات منتخب لگنی قبل و پس از مداخله اندازه گیری شد. یافته‌ها: آزمون t همبسته نشان داد که میزان درجه لوردوز کمری (گروه ترکیبی: 00/0P=، گروه اصلاحی: 00/0P=) در بین دو گروه تمرینی در پس آزمون نسبت به پیش آزمون کاهش معنی دار داشت و میزان قدرت عضله سرینی بزرگ (گروه ترکیبی: 00/0P=، گروه اصلاحی: 01/0P=) و عضلات شکمی (گروه ترکیبی: 00/0P=، گروه اصلاحی: 00/0P=) در بین دو گروه در پس آزمون نسبت به پیش آزمون افزایش معنی دار یافت و نرخ فعالیت عضلات سرینی بزرگ (01/0P=) و عرضی شکمی (03/0P=) در گروه ترکیبی (تصویرسازی حرکتی و اصلاحی) در پس آزمون نسبت به پیش آزمون افزایش معنی دار یافت و نرخ فعالیت عضله سرینی بزرگ در گروه اصلاحی (03/0P=) در پس آزمون نسبت به پیش آزمون افزایش معنی دار یافت و نرخ فعالیت عضلات بازکننده کمری (گروه ترکیبی: 00/0P=، گروه اصلاحی: 02/0P=) و راست رانی (گروه ترکیبی: 01/0P=، گروه اصلاحی: 00/0P=) در بین دو گروه در پس آزمون نسبت به پیش آزمون کاهش معنی دار یافت. همچنین آزمون t مستقل نشان داد که بین دو روش تمرینی اختلاف معنی دار وجود نداشت (05/0 ≤ P). نتیجه گیری: یافته نشان داد که تمرینات تصویرسازی ذهنی اصلاحی در کاهش ناهنجاری هایپراکستنشن کمری و تغییر فعالیت عضلات کمربند لگنی موثر بوده، پیشنهاد می شود از این نوع تمرینات که نوع متفاوتی از برنامه های اصلاحی است با هدف تغییر نرخ فعالیت عضلانی کمربند کمری لگنی و در نتیجه اصلاح قوس کمری افزایش یافته بهره گرفت.</div> <div style="text-align: justify;">Introduction: Lumbar hyper extension syndrome is the second most common category of lumbar syndromes that reduces the height of the disc and narrows the intervertebral foramen in the lumbar vertebrae. The purpose of this study was the effect of exercises (imagery and corrective) on the degree of lumbar hyper extension and the activity of electromyography of the pelvic muscles. Methods: Twenty- four women with the lumbar hyper extension syndrome in the age range of 30-40 years, non-athlete and without injury and surgery in the lumbar region were divided into two groups of combined and corrective exercises. The groups trained for six weeks and three times a week. Lumbar lordosis, abdominal muscle and gluteus maximus strength and activity of electromyography of selected pelvic muscles were measured before and after exercises. Results: Paired t-test showed that the variables of lumbar lordosis (combined group: P=0.00, corrective group: P=0.00) were significantly reduced between the two training groups in the post-test compared to the pre-test and the strength of gluteus (combined group: P=0.00, corrective group: P=0.01) and abdominal muscles (combined group: P=0.00, corrective group: P=0.00) in the two groups in the post-test was significantly increased compared to the pre-test. Gluteus maximus (P=0.01) and abdominis transfer muscle activity rates (P=0.03) in the combined group (imagery and corrective exercises) increased significantly in the post-test compared to the pre-test and gluteus maximus muscle activity rate (P=0.03) in the corrective group increased significantly in the post-test compared to the pre-test. The activity rate of lumbar erector spine (combined group: P=0.00, corrective group: P=0.02) and rectus femoris muscles (combined group: P=0.01, corrective group: P=0.00) decreased significantly between the two groups in the post-test compared to the pre-test. Unpaired t-test also showed that there was no significant difference between the two training methods (P ≥ 0.05). Conclusions: The findings showed imagery corrective exercises have been effective in reducing lumbar hyper extension dysfunction by altering the lumbo – pelvic muscles activity. It is suggested to use imagery corrective exercises which is a different program for reducing increased lumbar lordosis by altering the activity of lumbo-pelvic muscles</div> تمرینات اصلاحی, عضلات کمربند لگنی, تمرین ذهنی, لوردوز کمری Corrective Exercise, Pelvic Muscles, Mental Exercise, Lumbar Lordosis 77 84 http://journal.nkums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-105&slc_lang=fa&sid=1 Maryam Ghorbani مریم قربانی 100319475328460021744 100319475328460021744 No Ph.D. Corrective Exercise and Sports Pathology, Pardis Alborz of Tehran University, Tehran, Iran دانشجو دکتری حرکات اصلاحی و آسیب شناسی ورزشی دانشگاه پردیس البرز دانشگاه تهران، ایران Mohammed Husain Alizadeh محمدحسین علیزاده mhalizadeh47@yahoo.com 100319475328460021745 100319475328460021745 Yes Professor of Faculty of Physical Education Tehran University, Tehran, Iran استاد دانشکده تربیت بدنی دانشگاه تهران، ایران Mehdi Shahbazi مهدی شهبازی 100319475328460021746 100319475328460021746 No Associate Professor of Faculty of Physical Education Tehran University, Tehran, Iran دانشیار دانشکده تربیت بدنی دانشگاه تهران، ایران Hooman Minoonejad هومن مینونژاد 100319475328460021747 100319475328460021747 No Associate Professor of Faculty of Physical Education Tehran University, Tehran, Iran دانشیار دانشکده تربیت بدنی دانشگاه تهران، ایران