fa مقایسه اثر مصرف خوراکی 30 روزه عصاره آبی برگ گردو و گلی بن کلامید برسطح انسولین و HbA1c خون موشهای صحرایی نرمال و دیابتی شده با آلوکسان علوم پایه Basic Sciences مقاله پژوهشی Orginal Research <p>چکیده زمینه و هدف: در کتب طب سنتی از گردو به عنوان داروی مفید در درمان دیابت نام برده شده و تحقیقات زیادی در مورد مکانیسم اثر آن بر سطح گلوکز خون در حال انجام است. در تحقیق حاضر اثر مصرف خوراکی گلیبن کلامید و عصاره آبی برگ گردو بر میزان انسولین و HbA1c موش صحرایی نرمال و دیابتی مورد بررسی و مقایسه قرار گرفت. مواد وروش کار: در این مطالعه تجربی، 120 موش صحرایی نر ( Sprague-Dawley ،g 150 -200) به 12 گروه ده تایی شامل کنترل نرمال، نرمال دریافت کننده گلیبن کلامید (mg/kg 4)، 3 گروه نرمال دریافت کننده عصاره با دوزهای mg/kg 10,50و150، کنترل دیابتی شده با آلوکسان (mg/kg170) ، دیابتی دریافت کننده گلیبن کلامید (mg/kg 4) و 5 گروه دیابتی دریافت کننده عصاره با دوزهای mg/kg10، 50، 150، 300 و500 روزانه به صورت خوراکی و به مدت 30 روز تقسیم شدند. روز 31 نمونه خونی ناشتا جهت بررسی سطح انسولین و HbA1c از قلب موشها تهیه شد. یافته ها: مصرف خوراکی عصاره آبی برگ گردو در موشهای دیابتی به صورت وابسته به دوز، سطح انسولین و HbA1c را نسبت به موشهای کنترل دیابتی به ترتیب افزایش و کاهش داد (05/0P<). ولی در موشهای نرمال اثر معنی داری نداشت ، اثر مشاهده شده مشابه گلیبن کلامید بود. نتیجه گیری: مصرف 30 روزه عصاره احتمالا با افزایش سطح انسولین (از طریق افزایش ترشح یا کاهش تخریب) منجر به کاهش سطح گلوکز و به دنبال آن کاهش سطح HbA1c در موشهای دیابتی میشود</p> <p>Abstract Background & Objective: walnut has been widely used for the treatment of diabetes mellitus in traditional medicine. Nowadays more research is carrying out to find out the mechanisms of walnut effect on blood glucose. This study was conducted to compare the effects of oral administration of glibenclamide and the aqueous extract of walnut leaf on the serum levels of insulin and HbA1c in normal and diabetic rats. Materials and Methods: In present study, 120 adult male rats (Sprague Dawley ) were divided into twelve groups as follow: control, control treated with glibenclamide(4mg/kg),normal treated with extracts extract(50,10,50 mg/kg) alloxan-induced diabetic rats(170mg/kg/ ,ip) ,diabetic treated with glibenclimide(4mg/kg), diabetic treated with extract[10,50,150,300,500 mg/kg]-,each groups received daily gavages for one month. Insulin and HbA1c levels were determined one day after the completion of experiments. Results: Results showed a significant decrease in HbA1c and increase in insulin level of diabetic rats received walnut leaf aqueous extract compared to the control diabetics in a dose-dependent manner (p<0.05). No significant effect was seen in normal groups. In both groups the effects were the same as glibenclamide. Conclusion: One proposed mechanism for the effects of queous extract of walnut leaf may be through the increment in the insulin level either in secretion or the decrement in its degradation.</p> واژه های کلیدی: برگ گردو , دیابت شیرین , موش صحرایی, گلی بن کلامید, انسولین, HbA1c Key words: Walnut leaf, Diabetes mellitus, Rat, glibenclamide , Insuline,HbA1c. 477 483 http://journal.nkums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-69&slc_lang=fa&sid=1 M Noureddini مهدی نورالدینی 10031947532846007906 10031947532846007906 No دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی کاشان، مرکزتحقیقات فیزیولوژی F Rezaei Josheghan فاطمه رضایی جوشقان 10031947532846007907 10031947532846007907 Yes مجتمع آموزش عالی علوم پزشکی اسفراین، دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی، بجنورد، ایران