دوره 13، شماره 4 - ( زمستان 1400 )                   جلد 13 شماره 4 صفحات 104-100 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


1- استادیار گروه بیماری‌های عفونی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
2- رزیدنت بیماری‌های عفونی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
3- استادیار، مرکز تحقیقات بیماریهای روماتیسمی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران ، mkhodashahi53@gmail.com
چکيده:   (2833 مشاهده)
مقدمه: موکور مایکوزیس یک عفونت قارچی نادر، پیشرونده و خطرناک است که درصد مرگ و میر آن بالاست. تا کنون گزارشهایی متعددی از افزایش شیوع موکور مایکوزیس پس از پاندمی COVID-19 صورت گرفته است.
معرفی بیمار: در اینجا، ما یک مرد 69 ساله مبتلا به موکور مایکوزیس سینو اوربیتال را به عنوان عارضه تاخیری COVID-19 گزارش کردیم. بیمار تحت بیهوشی عمومی مورد عمل جراحی آندوسکوپیک سینوس قرار گرفت و همه بافتهای نکروز خارج شدند. بیوپسی مخاط بینی و سینوس حاکی از بافت التهابی و نکروتیک، هجوم قارچی همرا با موکور مایکوزیس و آسپرژیلوس بود.
نتیجه گیری: به نظر می‌رسد دیابت، استفاده بی رویه از کورتیکواستروئید و داشتن زمینه 19 COVID- سه عامل اصلی باعث افزایش موکور مایکوزیس می‌باشند. بنابراین، تحقیقات بیشتری جهت ارزیابی، پیشگیری و مدیریت بهتر عفونتهای فرصت طلب در این بیماران ضروری به نظر می‌رسد. همچنین، استفاده از سرکوب کننده‌های سیستم ایمنی باید همراه با نظارت جدی باشد.
متن کامل [PDF 476 kb]   (1658 دریافت)    
نوع مطالعه: گزارش مورد | موضوع مقاله: علوم پایه
دریافت: 1400/10/1 | پذیرش: 1400/11/2 | انتشار: 1400/12/10

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.