دوره 15، شماره 3 - ( پاییز 1402 )
جلد 15 شماره 3 صفحات 71-63 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: IR.IAU.NAJAFABAD.REC.1400.048
Clinical trials code: IRCT20210104049939N1
ملیحه حیدری1 
، سعید کشاورز*2 ، مهدی کارگر فرد3 ، بهروز پورحیدر4
، سعید کشاورز*2 ، مهدی کارگر فرد3 ، بهروز پورحیدر4
1- دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیتبدنی و علوم ورزشی، واحد نجفآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجفآباد، ایران
2- استادیار فیزیولوژی ورزشی، مرکز تحقیقات طب ورزشی، واحد نجفآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجفآباد، ایران ،keshavarz1357@gmail.com
3- استاد فیزیولوژی ورزشی، گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده تربیتبدنی و علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
4- استادیار، گروه قلب، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران
2- استادیار فیزیولوژی ورزشی، مرکز تحقیقات طب ورزشی، واحد نجفآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجفآباد، ایران ،
3- استاد فیزیولوژی ورزشی، گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده تربیتبدنی و علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
4- استادیار، گروه قلب، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران
چکيده: (1918 مشاهده)
مقدمه: جانبازان قطع عضو اندام تحتانی بهدلیل مشکلات فیزیکی و بیتحرکی 2 تا 3 برابر بیشتر از همتایان سالم در خطر بروز بیماریهای قلبیعروقی هستند. تمرینات ورزشی مداخلاتی مؤثر در کاهش بیماریهای قلبیعروقی در گروههای مختلف هستند. هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر 12 هفته تمرینات هوازی و ترکیبی بالاتنه بر عوامل خطر قلبیعروقی جانبازان قطع عضو اندام تحتانی است.
روش کار: در این کارآزمایی بالینی، 45 جانباز قطع عضو اندام تحتانی بهصورت تصادفی به 3 گروه تمرین هوازی، تمرین ترکیبی و کنترل تقسیم شدند. گروههای تمرینی بهمدت 12 هفته، هر هفته 3 جلسه و با رعایت اصل اضافهبار، مداخله مدنظر را دریافت کردند. اندازه گیری های ترکیب بدنی، شاخص های متابولیکی و شاخص های التهابی قبل و پس از مداخله انجام شد. تمام آنالیزهای آماری با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه 25 در سطح معنیداری 05/ 0≥P انجام شد. از آزمون آنالیز واریانس یکطرفه، آزمون تعقیبی توکی و آزمون T همبسته بهمنظور مقایسههای درونگروهی و بینگروهی استفاده شد.
یافتهها: بهبود معنی داری در وزن، BMI، کلسترول،FBS ،TG ، HDL، LDL، CRP و IL-6 در گروههای تمرین هوازی و ترکیبی در مقایسه با گروه کنترل مشاهده شد (05/0 P≤). بهبود معنی داری در شاخص V-CAM فقط در گروه تمرین ترکیبی در مقایسه با گروه کنترل مشاهده شد (018/0 P=). تغییر معنیداری در AST و ALT بهدنبال هیچیک از مداخلات مشاهده نشد (05/0 P≥).
نتیجهگیری: برای جانبازان قطع عضو اندام تحتانی، تمرینات هوازی و ترکیبی از طریق بهبود عوامل خطر قلبیعروقی می تواند مزایای بسیاری بهمنظور پیشگیری از بیماریهای قلبیعروقی داشته باشد.
روش کار: در این کارآزمایی بالینی، 45 جانباز قطع عضو اندام تحتانی بهصورت تصادفی به 3 گروه تمرین هوازی، تمرین ترکیبی و کنترل تقسیم شدند. گروههای تمرینی بهمدت 12 هفته، هر هفته 3 جلسه و با رعایت اصل اضافهبار، مداخله مدنظر را دریافت کردند. اندازه گیری های ترکیب بدنی، شاخص های متابولیکی و شاخص های التهابی قبل و پس از مداخله انجام شد. تمام آنالیزهای آماری با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه 25 در سطح معنیداری 05/ 0≥P انجام شد. از آزمون آنالیز واریانس یکطرفه، آزمون تعقیبی توکی و آزمون T همبسته بهمنظور مقایسههای درونگروهی و بینگروهی استفاده شد.
یافتهها: بهبود معنی داری در وزن، BMI، کلسترول،FBS ،TG ، HDL، LDL، CRP و IL-6 در گروههای تمرین هوازی و ترکیبی در مقایسه با گروه کنترل مشاهده شد (05/0 P≤). بهبود معنی داری در شاخص V-CAM فقط در گروه تمرین ترکیبی در مقایسه با گروه کنترل مشاهده شد (018/0 P=). تغییر معنیداری در AST و ALT بهدنبال هیچیک از مداخلات مشاهده نشد (05/0 P≥).
نتیجهگیری: برای جانبازان قطع عضو اندام تحتانی، تمرینات هوازی و ترکیبی از طریق بهبود عوامل خطر قلبیعروقی می تواند مزایای بسیاری بهمنظور پیشگیری از بیماریهای قلبیعروقی داشته باشد.
نوع مطالعه: مقاله پژوهشی |
موضوع مقاله:
علوم پایه
دریافت: 1401/11/26 | پذیرش: 1402/4/7 | انتشار: 1402/7/10
دریافت: 1401/11/26 | پذیرش: 1402/4/7 | انتشار: 1402/7/10
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |