دوره 17، شماره 4 - ( زمستان 1404 )
جلد 17 شماره 4 صفحات 20-10 |
برگشت به فهرست نسخه ها
امید ظفرمند1 
، خدیجه ملایی*2 ، محسن ثالثی3
، خدیجه ملایی*2 ، محسن ثالثی3
1- کارشناسی ارشد فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران
2- کارشناسی ارشد فیزیولوژی ورزشی، گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران ،kh.molaei2027@gmail.com
3- دانشیار، گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
2- کارشناسی ارشد فیزیولوژی ورزشی، گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران ،
3- دانشیار، گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
چکيده: (792 مشاهده)
مقدمه: مولتیپل اسکلروزیس (MS) نوعی بیماری خودایمنی و التهابی مزمن است که ورزش، بهویژه تمرینات هوازی، بهعنوان درمان تعدیلکننده آن مورد توجه قرار گرفته است. ازاینرو، هدف مطالعه حاضر مرور نظاممند همراه با فراتحلیل بر نتایج پژوهشهایی است که تأثیر تمرینات هوازی در اینترلوکین 6 و اینترلوکین 10 در آنها در بیماران مبتلابه مولتیپل اسکلروزیس بررسی شدند.
روش کار: جستوجو در پایگاههای اطلاعاتی اصلی، شاملPubMed ، Web of Science، Scopus، Sid و Magiran، تا 22 بهمن 1403 (فوریه 2025) برای مطالعات تمرین هوازی در برابر گروه شاهد روی سایتوکاینهای اینترلوکین 6 و اینترلوکین 10 صورت گرفت. تفاوت میانگین استانداردشده و فاصله اطمینان 95 درصد با استفاده از نرمافزار CMA2 برای تعیین اندازه اثر استفاده شد.
یافتهها: هفت مطالعه شامل 295 آزمونی مبتلابه مولتیپل اسکلروزیس به فراتحلیل حاضر وارد شدند. نتایج نشان میدهد که تمرین هوازی به کاهش غیرمعنادار IL-6 ]216/0P=، (178/1- تا 266/0)Pg/ml 456/0- = [WMDو افزایش غیرمعنادار IL-10 ]272/0P=، (352/0- تا 246/1) Pg/ml 447/0 = [WMDدر مقایسه با گروه شاهد در بیماران مبتلابه مولتیپل اسکلروزیس منجر شد.
نتیجهگیری: تمرینات هوازی میتواند با افزایش توان فیزیکی، موجب تنظیم و تعادل سایتوکاینهای التهابی، ضدالتهابی و تعدیل در شاخصهایی شود که به کاهش IL-6 و افزایش IL-10 در بیماران مولتیپل اسکلروزیس منجر میشوند و متخصصان میتوانند در کنار درمانهای دارویی، برای این بیماران از این تمرینها بهعنوان درمان مکمل استفاده کنند.
روش کار: جستوجو در پایگاههای اطلاعاتی اصلی، شاملPubMed ، Web of Science، Scopus، Sid و Magiran، تا 22 بهمن 1403 (فوریه 2025) برای مطالعات تمرین هوازی در برابر گروه شاهد روی سایتوکاینهای اینترلوکین 6 و اینترلوکین 10 صورت گرفت. تفاوت میانگین استانداردشده و فاصله اطمینان 95 درصد با استفاده از نرمافزار CMA2 برای تعیین اندازه اثر استفاده شد.
یافتهها: هفت مطالعه شامل 295 آزمونی مبتلابه مولتیپل اسکلروزیس به فراتحلیل حاضر وارد شدند. نتایج نشان میدهد که تمرین هوازی به کاهش غیرمعنادار IL-6 ]216/0P=، (178/1- تا 266/0)Pg/ml 456/0- = [WMDو افزایش غیرمعنادار IL-10 ]272/0P=، (352/0- تا 246/1) Pg/ml 447/0 = [WMDدر مقایسه با گروه شاهد در بیماران مبتلابه مولتیپل اسکلروزیس منجر شد.
نتیجهگیری: تمرینات هوازی میتواند با افزایش توان فیزیکی، موجب تنظیم و تعادل سایتوکاینهای التهابی، ضدالتهابی و تعدیل در شاخصهایی شود که به کاهش IL-6 و افزایش IL-10 در بیماران مولتیپل اسکلروزیس منجر میشوند و متخصصان میتوانند در کنار درمانهای دارویی، برای این بیماران از این تمرینها بهعنوان درمان مکمل استفاده کنند.
نوع مطالعه: مقالات مروری |
موضوع مقاله:
علوم پایه
دریافت: 1403/12/7 | پذیرش: 1404/2/23 | انتشار: 1404/10/11
دریافت: 1403/12/7 | پذیرش: 1404/2/23 | انتشار: 1404/10/11
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |