دوره 17، شماره 4 - ( زمستان 1404 )                   جلد 17 شماره 4 صفحات 58-50 | برگشت به فهرست نسخه ها

Ethics code: IR.IAU.BOJNOURD.REC.1402.005


XML English Abstract Print


1- دانشجوی دکتری، گروه مشاوره، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ایران
2- دانشیار، گروه مشاوره، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه بجنورد، بجنورد، ایران ، Soleimanian@ub.ac.ir
3- استادیار، گروه علوم تربیتی و مشاوره، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه بجنورد، بجنورد، ایران
چکيده:   (1021 مشاهده)
مقدمه: چاقی و اضافه‌وزن شدید می‌تواند با پیامدهای متعددی از قبیل مشکل در بازداری رفتاری و تنظیم هیجان همراه باشد. هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی مصاحبۀ انگیزشی در تنظیم هیجان و سیستم‌های مغزی و رفتاری در زنان چاق و دارای اضافه‌وزن بود. 
روش کار: این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، نیمه‌‌آزمایشی و طرح آن به‌صورت پیش‌آزمون ـ پس‌آزمون همراه با گروه کنترل و پیگیری بود. مشارکت‌کنندگان پژوهش هجده نفر از زنان بیست تا پنجاه سال دارای اضافه‌وزن و چاقی (براساس شاخص تودۀ بدنی بالاتر از 24) مراجعه‌کننده به مرکز مشاورۀ امین دانشگاه آزاد اسلامی واحد بجنورد در سال 1403 بودند که به‌صورت هدفمند انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. گروه آزمایش به‌مدت ده جلسۀ پنجاه‌دقیقه‌ای، تحت مشاوره مبتنی‌بر مصاحبۀ انگیزشی قرار گرفتند. ابزارهای مطالعه شامل پرسش‌نامۀ تنظیم شناختی هیجان و مقیاس‌های بازداری/فعال‌سازی رفتاری بود. تجزیه‌وتحلیل داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس اندازه‌گیری مکرر با کمک نرم‌افزار SPPS نسخه 26 انجام شد. 
یافته‌ها: نتایج بیانگر بهبود نمرات تنظیم هیجان و بازداری و فعال‌سازی رفتاری در گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل است (05/0>P). به‌علاوه، نتایج پیگیری حاکی از ماندگاری اثر درمان در طول زمان است. 
نتیجه‌گیری: یافته‌ها بر تأثیر معنادار مصاحبۀ انگیزشی در بهبود تنظیم هیجان و عملکردهای مغزی رفتاری در زنان چاق تأکید می‌کند. این نتایج بر ظرفیت این مداخله به‌عنوان ابزاری مؤثر در جهت بهبود سلامت روان و پیامدهای رفتاری در زنان چاق و دارای اضافه‌وزن تأکید می‌کند
متن کامل [PDF 1351 kb]   (639 دریافت)    
نوع مطالعه: مقاله پژوهشی | موضوع مقاله: علوم پایه
دریافت: 1404/2/13 | پذیرش: 1404/6/16 | انتشار: 1404/10/11

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.