دوره 17، شماره 4 - ( زمستان 1404 )
جلد 17 شماره 4 صفحات 86-77 |
برگشت به فهرست نسخه ها
علی جهانگیر1 
، محمدرضا حسینچی*2 ، توحید محمدی3
، محمدرضا حسینچی*2 ، توحید محمدی3
1- دکترای دامپزشکی، دانشکده دامپزشکی، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران
2- گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران ،hosseinchi.m@iau.ac.ir
3- گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران
2- گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران ،
3- گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران
چکيده: (1118 مشاهده)
مقدمه: واریکوسل با اتساع غیرطبیعی و پیچخوردگی وریدهای شبکه پامپینیفرم در طناب اسپرماتیک مشخص میشود و شایعترین علت قابل درمان جراحی ناباروری مردان است. این مطالعه با هدف بررسی آثار محافظتی عصاره خارشتر (Alhagi Maurorum) بر پارامترهای اسپرم و نتایج لقاح آزمایشگاهی (IVF) در مدل موش صحرایی مبتلابه واریکوسل انجام شد.
روش کار: در این مطالعه تجربی، شصت موش صحرایی نر بهطور تصادفی به پنج گروه (12n=) تقسیم شدند: گروه کنترل، گروه واریکوسل، گروه واریکوسل با دوز بالای عصاره خارشتر (200 میلیگرم/کیلوگرم)، گروه واریکوسل با دوز متوسط عصاره خارشتر (100 میلیگرم/کیلوگرم) و گروه واریکوسل با دوز پایین عصاره خارشتر (50 میلیگرم/کیلوگرم). پس از شصت روز دوره درمان، سطوح مالون دی آلدئید (MDA)، ظرفیت کل آنتیاکسیدانی (TAC)، پارامترهای اسپرم و نتایج لقاح آزمایشگاهی ارزیابی شدند.
یافتهها: نتایج نشان داد که گروه واریکوسل در مقایسه با گروه کنترل، کاهش معنیداری (05/0p<) در TAC، تعداد اسپرم، تحرک، زندهمانی اسپرم و همچنین تعداد زیگوتها، جنینهای دوسلولی و بلاستوسیستها داشت. تجویز عصاره خارشتر باعث بهبود معنیداری (05/0p<) پارامترهای اسپرم، نرخ لقاح و تکامل جنین شد.
نتیجهگیری: این یافتهها نشان میدهند که عصاره خارشتر میتواند آثار مضر واریکوسل را در باروری، در موش صحرایی کاهش دهد که احتمالاً بهدلیل خواص آنتیاکسیدانی و فعالیت رادیکالهای آزاد آن است.
روش کار: در این مطالعه تجربی، شصت موش صحرایی نر بهطور تصادفی به پنج گروه (12n=) تقسیم شدند: گروه کنترل، گروه واریکوسل، گروه واریکوسل با دوز بالای عصاره خارشتر (200 میلیگرم/کیلوگرم)، گروه واریکوسل با دوز متوسط عصاره خارشتر (100 میلیگرم/کیلوگرم) و گروه واریکوسل با دوز پایین عصاره خارشتر (50 میلیگرم/کیلوگرم). پس از شصت روز دوره درمان، سطوح مالون دی آلدئید (MDA)، ظرفیت کل آنتیاکسیدانی (TAC)، پارامترهای اسپرم و نتایج لقاح آزمایشگاهی ارزیابی شدند.
یافتهها: نتایج نشان داد که گروه واریکوسل در مقایسه با گروه کنترل، کاهش معنیداری (05/0p<) در TAC، تعداد اسپرم، تحرک، زندهمانی اسپرم و همچنین تعداد زیگوتها، جنینهای دوسلولی و بلاستوسیستها داشت. تجویز عصاره خارشتر باعث بهبود معنیداری (05/0p<) پارامترهای اسپرم، نرخ لقاح و تکامل جنین شد.
نتیجهگیری: این یافتهها نشان میدهند که عصاره خارشتر میتواند آثار مضر واریکوسل را در باروری، در موش صحرایی کاهش دهد که احتمالاً بهدلیل خواص آنتیاکسیدانی و فعالیت رادیکالهای آزاد آن است.
نوع مطالعه: مقاله پژوهشی |
موضوع مقاله:
علوم پایه
دریافت: 1404/3/20 | پذیرش: 1404/6/23 | انتشار: 1404/10/11
دریافت: 1404/3/20 | پذیرش: 1404/6/23 | انتشار: 1404/10/11
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |