fa بررسی کارایی فرآیند اکسیداسیون فتوشیمیایی بر پایه پراکسید هیدروژن UV/HP درحذف سم پاراکوات از محیط های آبی علوم پایه Basic Sciences مقاله پژوهشی Orginal Research <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:14px;"><span style="font-family:nasimYW;"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="line-height:107%"><b><span lang="AR-SA"><span style="letter-spacing:.2pt">مقدمه:</span></span></b><span lang="AR-SA"><span style="letter-spacing:.2pt"> حدود 40 درصد از تولیدات آفت کش ها در جهان مربوط به علف کش ها می‌باشد. علف کش ها یکی از مهمترین آلودگی اکوسیستم‌های آبی می‌باشد. پاراکوات علف کشی از دسته بی پیریل، غیرانتخابی و حلال در محلول‌های آبی است. هدف از این مطالعه بررسی کارایی میزان تجزیه‌پذیری علف‌کش پاراکوات با استفاده از فرایند </span></span><span dir="LTR"><span style="letter-spacing:.2pt">UV/HP</span></span><span style="letter-spacing:.2pt"> است.</span></span></span></span><br> <span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="line-height:107%"><b><span lang="AR-SA"><span style="letter-spacing:.2pt">روش کار: </span></span></b><span lang="AR-SA"><span style="letter-spacing:.2pt">در مطالعه حاضر اثر متغیرها شامل غلظت اولیه سم، زمان تماس،</span></span><span dir="LTR"><span style="letter-spacing:.2pt">pH</span></span><span lang="AR-SA"><span style="letter-spacing:.2pt">، غلظت </span></span><span dir="LTR"><span style="letter-spacing:.2pt">H2O2</span></span><span style="letter-spacing:.2pt"> بر روی حذف پاراکوات در مقیاس آزمایشگاهی مورد بررسی قرار گرفت.</span><span lang="AR-SA"><span style="letter-spacing:.2pt">&not;</span></span><span lang="AR-SA"><span style="letter-spacing:.2pt"> غلظت پاراکوات باقی‌مانده با استفاده از دستگاه </span></span><span dir="LTR"><span style="letter-spacing:.2pt">HPLC</span></span><span style="letter-spacing:.2pt"> اندازه‌گیری شد. میزان معدنی‌سازی درشرایط بهینه از طریق سنجش میزان حذف </span><span dir="LTR"><span style="letter-spacing:.2pt">TOC</span></span><span style="letter-spacing:.2pt"> طبق روش </span><span dir="LTR"><span style="letter-spacing:.2pt">B 5310</span></span><span style="letter-spacing:.2pt"> استاندرد متد اندازه‌گیری شد.</span></span></span></span><br> <span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="line-height:107%"><b><span lang="AR-SA"><span style="letter-spacing:.2pt">یافته‌ها:</span></span></b><span lang="AR-SA"><span style="letter-spacing:.2pt"> در این مطالعه، بازده بهینه حذف پاراکوات توسط فرایند </span></span><span dir="LTR"><span style="letter-spacing:.2pt">UV/HP</span></span><span style="letter-spacing:.2pt"> در غلظت پراکسیدهیدروژن 33 میلی مولار، 5 = </span><span dir="LTR"><span style="letter-spacing:.2pt">pH</span></span><span style="letter-spacing:.2pt"> و غلظت اولیه پاراکوات 25 میلی گرم بر لیتر در زمان واکنش 120 دقیقه 75/87 درصد به دست آمد. علاوه بر این در شرایط بهینه 29/77 درصد از کل کربن آلی حذف شد. داده‌ها از مدل سینتیکی درجه اول تبعیت داشتند.</span></span></span></span><br> <span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="line-height:107%"><b><span lang="AR-SA"><span style="letter-spacing:.2pt">نتیجه گیری:</span></span></b><span lang="AR-SA"><span style="letter-spacing:.2pt"> با توجه به افزایش استفاده از اشعه فرابنفش در فرایندهای تصفیه آب و بازده قابل قبول فرایند</span></span> <span dir="LTR"><span style="letter-spacing:.2pt">UV/HP </span></span><span lang="AR-SA"><span style="letter-spacing:.2pt">برای حذف آلاینده پاراکوات، پس از آنالیزهای سود-هزینه، استفاده از این روش برای حذف پاراکوات قابل پیشنهاد است</span></span><span dir="LTR"><span style="letter-spacing:.2pt">.</span></span><span lang="AR-SA"><span style="letter-spacing:.2pt"></span></span></span></span></span><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="line-height:107%"><span lang="AR-SA"><span style="letter-spacing:.2pt"> فرایندهای (</span></span><span dir="LTR"><span style="letter-spacing:.2pt">UV/HP</span></span><span lang="AR-SA"><span style="letter-spacing:.2pt">) با در نظر داشتن اهداف تصفیه و استانداردهای موجود جهت تخلیه پساب، می‌توانند به‌عنوان پس تصفیه و یا تصفیه نهایی پساب به‌کار گرفته شوند.</span></span><span dir="LTR"><span style="letter-spacing:.2pt"></span></span></span></span></span></span></span><br> &nbsp;</div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:14px;"><span style="font-family:Arial;"><strong>Introduction: </strong>About 40% of pesticide production in the world is related to herbicides. Herbicides are one of the major contaminants of aquatic ecosystems. Paraquat (PQ) is a noble, non-selective, and solvent-free herbicide in aqueous solutions. In this study, degradation of paraquat was investigated using the UV/H2O2 process.<br> <strong>Methods:</strong> In the present study, variables, including initial concentration of toxin, contact time, pH, and H2O2 concentration on paraquat removal in a laboratory scale were investigated. The concentration of the residual paraquat was determined using HPLC. The amount of mineralization under optimal conditions was measured by measuring the amount of TOC removal according to the standard method 5310- B.<br> <strong>Results: </strong>The optimum removal efficiency of PQ by UV/H2O2 process was 87.75% with H2O2 concentration of 33 mmol/L, pH of 5, initial PQ concentration of 25 mg/L, and reaction time of 120 minutes. Moreover, 77.29% of the Total Organic Carbon (TOC) was removed under similar conditions. In addition, the data was found to follow the first-order kinetics.<br> <strong>Conclusions: </strong>Considering the growing use of UV radiation in water treatment processes and the considerable efficiency of UV/ H2O2 process in removing PQ, this method can be proposed for the elimination of PQ after performing cost-benefit analyses.<br> This research showed that according to purification goals and standards for wastewater treatment, UV/ H2O2 process can be used as a past or final treatment.</span></span></div> آفتکش,پاراکوات,اکسیداسیون پیشرفته,UV/HP Pesticide,Paraquat (PQ),Photochemical Oxidation (UV/HP) 36 45 http://journal.nkums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-21&slc_lang=fa&sid=1 Majid Kermani مجید کرمانی 100319475328460022112 100319475328460022112 No Associate Professor, Department of Environmental Health Engineering, School of Public Health, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran دانشیار، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران Seyedeh Nastaran Asadzadeh سیده نسترن اسدزاده snasadzadeh3@gmail.com 100319475328460022113 100319475328460022113 Yes PhD Student, Department of Environmental Health Engineering, Faculty of Health, Bojnourd University of Medical Sciences, Bojnourd, Iran دانشجوی دکتری تخصصی، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی بجنورد، بجنورد، ایران Mahdi Farzadkia مهدی فرزادکیا 100319475328460022114 100319475328460022114 No Professor, Department of Health Engineering, School of Environmental Health, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran استاد، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران Mitra Gholami میترا غلامی 100319475328460022115 100319475328460022115 No Professor, Department of Health Engineering, School of Environmental Health, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran استاد، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران