دوره 13، شماره 2 - ( تابستان 1400 )
جلد 13 شماره 2 صفحات 7-1 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: IR.ZBMU.REC.1398.118
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Rezaee R, Tabrizian K, Anani M A, Ghorani V, Hashemzaei M. Effects of Desipramine on Morphine‑Induced Conditioned Place Preference in Mice. , nkums. 2021; 13 (2) :1-7
URL: http://journal.nkums.ac.ir/article-1-2351-fa.html
URL: http://journal.nkums.ac.ir/article-1-2351-fa.html
رضایی رامین، تبریزیان کاوه، عنانی محمدامیر، قرآنی وحیده، هاشم زایی محمود. اثر دزیپرامین بر ترجیح مکان شرطی شده ناشی از مورفین در موش سوری. , مجله دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی. 1400; 13 (2) :1-7
رامین رضایی1 
، کاوه تبریزیان2 ، محمدامیر عنانی1 ، وحیده قرآنی1 ، محمود هاشم زایی*3
، کاوه تبریزیان2 ، محمدامیر عنانی1 ، وحیده قرآنی1 ، محمود هاشم زایی*3
1- مرکز توسعه تحقیقات بالینی، بیمارستان امام رضا، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
2- گروه فارماکولوژی و سم شناسی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی زابل، زابل، ایران
3- گروه فارماکولوژی و سم شناسی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی زابل، زابل، ایران ،hashemzaeim@zbmu.ac.ir
2- گروه فارماکولوژی و سم شناسی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی زابل، زابل، ایران
3- گروه فارماکولوژی و سم شناسی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی زابل، زابل، ایران ،
چکيده: (3829 مشاهده)
مقدمه: در این مطالعه اثر دزیپرامین بر وابستگی ناشی از مورفین و تمایل به مصرف مجدد آن با تست ترجیح مکان شرطی شده (Conditioned Place Preference (CPP)) در موش بررسی شد.
روش کار: در روش اول، در مرحله اول 40 موش در 8 گروه:1) نرمال سالین،2) نرمال سالین/مورفین، 5-3) مورفین/دزیپرامین (12.5، 25 و 50 میلی گرم/کیلو گرم+ مورفین 40 میلی گرم/کیلوگرم)، 8-6) دزیپرامین به تنهایی (12.5، 25 و 50 میلی گرم/کیلو گرم) ، تقسیم شدند. پس از شرطی شدن، تمایل موش به خانه سیاه و سفید با محاسبه زمان سپری شده در این خانه ها، در روزهای سوم با هشتم مقایسه شد. در مرحله دوم، 20 موش در 4 گروه: 1) نرمال سالین/مورفین و 4-2) مورفین/دزیپرامین (دوزهای مختلف) تقسیم شدند. در روش دوم، موش ها تحت یک مرحله ترک قرارگرفته و پس از آن دوز یادآوری 10 میلی گرم/گیلوگرم تجویز گردید و تمایل موش به خانه سفید ارزیابی شد.
یافته‌ها: اعتیاد حیوانات بعد از تجویز مورفین (40 میلی گرم/کیلوگرم برای چهار روز) ، در دستگاه CPP ، تأیید شد. در روش اول، دزپیرامین با دوزهای 25 و 50 میلی گرم/کیلوگرم به طور قابل توجهی تمایل به مورفین را کاهش داد و این دوزها در روش دوم، به طور قابل توجهی برگشت مجدد به مورفین را کاهش دادند. دزپیرامین 12.5 میلی گرم/کیلوگرم منجر به کاهش بازگشت مجدد به مورفین نشد.
نتیجه گیری: دزیپرامین می تواند ترجیح مکان و وابستگی جسمی به مورفین را مهار کند.
روش کار: در روش اول، در مرحله اول 40 موش در 8 گروه:1) نرمال سالین،2) نرمال سالین/مورفین، 5-3) مورفین/دزیپرامین (12.5، 25 و 50 میلی گرم/کیلو گرم+ مورفین 40 میلی گرم/کیلوگرم)، 8-6) دزیپرامین به تنهایی (12.5، 25 و 50 میلی گرم/کیلو گرم) ، تقسیم شدند. پس از شرطی شدن، تمایل موش به خانه سیاه و سفید با محاسبه زمان سپری شده در این خانه ها، در روزهای سوم با هشتم مقایسه شد. در مرحله دوم، 20 موش در 4 گروه: 1) نرمال سالین/مورفین و 4-2) مورفین/دزیپرامین (دوزهای مختلف) تقسیم شدند. در روش دوم، موش ها تحت یک مرحله ترک قرارگرفته و پس از آن دوز یادآوری 10 میلی گرم/گیلوگرم تجویز گردید و تمایل موش به خانه سفید ارزیابی شد.
یافته‌ها: اعتیاد حیوانات بعد از تجویز مورفین (40 میلی گرم/کیلوگرم برای چهار روز) ، در دستگاه CPP ، تأیید شد. در روش اول، دزپیرامین با دوزهای 25 و 50 میلی گرم/کیلوگرم به طور قابل توجهی تمایل به مورفین را کاهش داد و این دوزها در روش دوم، به طور قابل توجهی برگشت مجدد به مورفین را کاهش دادند. دزپیرامین 12.5 میلی گرم/کیلوگرم منجر به کاهش بازگشت مجدد به مورفین نشد.
نتیجه گیری: دزیپرامین می تواند ترجیح مکان و وابستگی جسمی به مورفین را مهار کند.
نوع مطالعه: مقاله پژوهشی |
موضوع مقاله:
علوم پایه
دریافت: 1399/8/5 | پذیرش: 1399/11/28 | انتشار: 1400/6/23
دریافت: 1399/8/5 | پذیرش: 1399/11/28 | انتشار: 1400/6/23
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
