دوره 17، شماره 2 - ( تابستان 1404 )
جلد 17 شماره 2 صفحات 112-104 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: IR.BPUMS.REC.1402.079
Clinical trials code: IRCT20240727062560N1
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Arab M H, Keykhosravani M, Bagholi H, Ostavan V. Comparison of the Effectiveness of Mindfulness Therapy, Cognitive Rehabilitation, and Drug Therapy in Increasing the Quality of Life of Patients with Parkinson. nkums 2025; 17 (2) :104-112
URL: http://journal.nkums.ac.ir/article-1-3224-fa.html
URL: http://journal.nkums.ac.ir/article-1-3224-fa.html
عرب محمدحسین، کیخسروانی مولود، بقولی حسین، استوان وحیدرضا. مقایسه اثربخشی درمان بهشیاری، بازتوانبخشی شناختی و دارودرمانی بر افزایش کیفیت زندگی بیماران مبتلابه پارکینسون. مجله دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی. 1404; 17 (2) :104-112
محمدحسین عرب1 
، مولود کیخسروانی*2 ، حسین بقولی3 ، وحیدرضا استوان4
، مولود کیخسروانی*2 ، حسین بقولی3 ، وحیدرضا استوان4
1- دانشجوی دکتری روانشناسی، گروه روانشناسی، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران
2- استادیار، گروه روانشناسی، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران ،mharabshz@gmail.com
3- استادیار، گروه روانشناسی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران
4- استادیار، گروه مغز و اعصاب، واحد شیراز، دانشگاه علوم پزشکی، شیراز، ایران
2- استادیار، گروه روانشناسی، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران ،
3- استادیار، گروه روانشناسی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران
4- استادیار، گروه مغز و اعصاب، واحد شیراز، دانشگاه علوم پزشکی، شیراز، ایران
چکيده: (1752 مشاهده)
مقدمه: این پژوهش با هدف تعیین تفاوت اثربخشی درمان بهشیاری، بازتوانبخشی شناختی و دارودرمانی بر افزایش کیفیت زندگی بیماران مبتلابه پارکینسون انجام شد.
روش کار: این پژوهش ازنظر هدف کاربردی، و ازنظر روش مطالعهای نیمهآزمایشی از نوع طرح یکعاملی با دو سطح و سه گروه بود که به روش تحقیق آمیخته (میکس متد) بررسی شد. جامعه آماری پژوهش، بیماران مبتلابه پارکینسون در شهر شیراز بودند و حجم نمونه موردمطالعه براساس جدول تعیین حجم نمونه در مطالعات آزمایشی کوهن، برای هر گروه، 18 آزمودنی و درمجموع تعداد 54 آزمودنی به شیوه هدفمند برای سه گروه در نظر گرفته شد. ابزارهایی که متخصص بالینی طرح پژوهشی بهمنظور ارزیابی و تشخیص اختلالات و برای انتخاب نمونهها استفاده کرد، عبارت بودند از: مقیاس یکپارچه رتبهبندی بیماری پارکینسون، MMSE (برای تشخیص دمانس) و مقیاس کیفیت زندگی 39سؤالی بیماری پارکینسون. برای تحلیل دادهها از آزمونهای آماری استفاده شد. دادهها در نرمافزار آماری اسپیاساس نسخه 26 وارد شدند.
یافتهها: یافتههای پژوهش تأییدکننده اثربخشی درمان بهشیاری، بازتوانبخشی شناختی و دارودرمانی بر کیفیت زندگی بیماران مبتلابه پارکینسون بود (05/0P<).
نتیجهگیری: با عنایت به یافتههای پژوهش، بهمنظور افزایش سطح کیفیت زندگی بیماران مبتلابه پارکینسون باید به مداخلات درمان بهشیاری و بازتوانبخشی شناختی توجه بیشتری شود.
روش کار: این پژوهش ازنظر هدف کاربردی، و ازنظر روش مطالعهای نیمهآزمایشی از نوع طرح یکعاملی با دو سطح و سه گروه بود که به روش تحقیق آمیخته (میکس متد) بررسی شد. جامعه آماری پژوهش، بیماران مبتلابه پارکینسون در شهر شیراز بودند و حجم نمونه موردمطالعه براساس جدول تعیین حجم نمونه در مطالعات آزمایشی کوهن، برای هر گروه، 18 آزمودنی و درمجموع تعداد 54 آزمودنی به شیوه هدفمند برای سه گروه در نظر گرفته شد. ابزارهایی که متخصص بالینی طرح پژوهشی بهمنظور ارزیابی و تشخیص اختلالات و برای انتخاب نمونهها استفاده کرد، عبارت بودند از: مقیاس یکپارچه رتبهبندی بیماری پارکینسون، MMSE (برای تشخیص دمانس) و مقیاس کیفیت زندگی 39سؤالی بیماری پارکینسون. برای تحلیل دادهها از آزمونهای آماری استفاده شد. دادهها در نرمافزار آماری اسپیاساس نسخه 26 وارد شدند.
یافتهها: یافتههای پژوهش تأییدکننده اثربخشی درمان بهشیاری، بازتوانبخشی شناختی و دارودرمانی بر کیفیت زندگی بیماران مبتلابه پارکینسون بود (05/0P<).
نتیجهگیری: با عنایت به یافتههای پژوهش، بهمنظور افزایش سطح کیفیت زندگی بیماران مبتلابه پارکینسون باید به مداخلات درمان بهشیاری و بازتوانبخشی شناختی توجه بیشتری شود.
نوع مطالعه: مقاله پژوهشی |
موضوع مقاله:
علوم پایه
دریافت: 1403/7/17 | پذیرش: 1403/10/5 | انتشار: 1404/3/8
دریافت: 1403/7/17 | پذیرش: 1403/10/5 | انتشار: 1404/3/8
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
