دوره 18، شماره 1 - ( بهار 1405 )
جلد 18 شماره 1 صفحات 90-78 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: IR.IAU.KHSH.REC.1402.101
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Rahimi M, Latifi Z, Ghamarani A, Mazaheri M, Dehghani A. Comparing the Effectiveness of Combining Drug Therapy and Lifestyle Modification with Drug Therapy alone on Behavioral Problems in Children with Attention Deficit Hyperactivity Disorder and Sleep Problems. North Khorasan University of Medical Sciences 2026; 18 (1) :78-90
URL: http://journal.nkums.ac.ir/article-1-3353-fa.html
URL: http://journal.nkums.ac.ir/article-1-3353-fa.html
رحیمی مریم، لطیفی زهره، قمرانی امیر، مظاهری محمد، دهقانی اکرم. مقایسۀ اثربخشی تلفیق دارودرمانی و اصلاح سبک زندگی با دارودرمانی بهتنهایی بر مشکلات رفتاری کودکان مبتلا به اختلال نقص توجه بیشفعالی دارای مشکل خواب. مجله دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی. 1405; 18 (1) :78-90
مریم رحیمی1 
، زهره لطیفی*2 ، امیر قمرانی3 ، محمد مظاهری4 ، اکرم دهقانی5
، زهره لطیفی*2 ، امیر قمرانی3 ، محمد مظاهری4 ، اکرم دهقانی5
1- دانشجوی دکتری روانشناسی سلامت، گروه روانشناسی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجفآباد، ایران
2- گروه روانشناسی، واحد نجفآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران ،z_yalatif@pnu.ac.ir
3- دانشیار گروه روانشناسی کودکان با نیازهای ویژه، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
4- استادیار گروه طب سنتی، گروه طب ایرانی، مرکز تحقیقات پیشگیری از سرطان دانشکدۀ پزشکی. دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، ایران
5- استادیار گروه روانشناسی،واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی،نجف آباد،ایران
2- گروه روانشناسی، واحد نجفآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران ،
3- دانشیار گروه روانشناسی کودکان با نیازهای ویژه، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
4- استادیار گروه طب سنتی، گروه طب ایرانی، مرکز تحقیقات پیشگیری از سرطان دانشکدۀ پزشکی. دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، ایران
5- استادیار گروه روانشناسی،واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی،نجف آباد،ایران
چکيده: (167 مشاهده)
مقدمه: این مطالعه با هدف مقایسۀ اثربخشی تلفیق اصلاح سبک زندگی و دارودرمانی با دارودرمانی بهتنهایی بر مشکلات رفتاری کودکان مبتلا به اختلال نقص توجه-بیشفعالی (ADHD) دارای مشکلات خواب انجام شد.
روش کار: پژوهش حاضر با رویکرد ترکیبی صورت گرفت. در بخش کیفی، بستۀ مداخلۀ سبک زندگی براساس اصول ششگانۀ طب سنتی ایرانی طراحی شد. در بخش کمّی، ۶۰ کودک ۷ تا ۱۱سالۀ مبتلا به ADHD و دارای مشکلات خواب، به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند. تشخیص با مصاحبۀ بالینی برمبنای DSM-5 و مقیاس SNAP-IV تأیید شد. ابزارهای پژوهش شاملSNAP-IV، پرسشنامۀ کیفیت خواب کودکان (CSHQ) و پرسشنامۀ مشکلات رفتاری راتر بود. شرکتکنندگان به سه گروه ۲۰ نفره شامل: (۱) تلفیق اصلاح سبک زندگی و دارودرمانی، (۲) دارودرمانیِ تنها و (۳) گروه کنترل بدون مداخله تقسیم شدند. دادهها با نرمافزار SPSS-24 و تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی در سطح معناداری 05/0 تحلیل شدند.
یافتهها: نتایج نشان داد مداخلۀ تلفیقی بهطور معناداری در کاهش مشکلات رفتاری مؤثرتر از دارودرمانی بهتنهایی و گروه کنترل بود (323/17=F؛ 224/3=df؛ 05/0>P). همچنین، در طول زمان (پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری) تغییرات معناداری در مشکلات رفتاری مشاهده شد (925/42=F؛ 612/1=df؛ 05/0>P). دارودرمانی بهتنهایی نیز نسبت به گروه کنترل منجر به افزایش مشکلات رفتاری روزانه شد (05/0>P). با توجه به اینکه کودکان نمونۀ ما علاوهبر نقص توجه و بیشفعالی مشکلات خواب نیز داشتند، به نظر میرسد دلیل این افزایش، تشدید مشکلات خواب ناشی از مصرف متیل فنیدات و تأثیر متعاقب آن بر رفتار روزانه باشد.
نتیجهگیری: تلفیق اصلاح سبک زندگی با دارودرمانی، اثربخشی بالاتری در کاهش مشکلات رفتاری کودکان مبتلا به ADHD با مشکلات خواب نسبت به دارودرمانی بهتنهایی دارد و میتواند بهعنوان رویکرد درمانی مکمل مورد توجه قرار گیرد.
روش کار: پژوهش حاضر با رویکرد ترکیبی صورت گرفت. در بخش کیفی، بستۀ مداخلۀ سبک زندگی براساس اصول ششگانۀ طب سنتی ایرانی طراحی شد. در بخش کمّی، ۶۰ کودک ۷ تا ۱۱سالۀ مبتلا به ADHD و دارای مشکلات خواب، به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند. تشخیص با مصاحبۀ بالینی برمبنای DSM-5 و مقیاس SNAP-IV تأیید شد. ابزارهای پژوهش شاملSNAP-IV، پرسشنامۀ کیفیت خواب کودکان (CSHQ) و پرسشنامۀ مشکلات رفتاری راتر بود. شرکتکنندگان به سه گروه ۲۰ نفره شامل: (۱) تلفیق اصلاح سبک زندگی و دارودرمانی، (۲) دارودرمانیِ تنها و (۳) گروه کنترل بدون مداخله تقسیم شدند. دادهها با نرمافزار SPSS-24 و تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی در سطح معناداری 05/0 تحلیل شدند.
یافتهها: نتایج نشان داد مداخلۀ تلفیقی بهطور معناداری در کاهش مشکلات رفتاری مؤثرتر از دارودرمانی بهتنهایی و گروه کنترل بود (323/17=F؛ 224/3=df؛ 05/0>P). همچنین، در طول زمان (پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری) تغییرات معناداری در مشکلات رفتاری مشاهده شد (925/42=F؛ 612/1=df؛ 05/0>P). دارودرمانی بهتنهایی نیز نسبت به گروه کنترل منجر به افزایش مشکلات رفتاری روزانه شد (05/0>P). با توجه به اینکه کودکان نمونۀ ما علاوهبر نقص توجه و بیشفعالی مشکلات خواب نیز داشتند، به نظر میرسد دلیل این افزایش، تشدید مشکلات خواب ناشی از مصرف متیل فنیدات و تأثیر متعاقب آن بر رفتار روزانه باشد.
نتیجهگیری: تلفیق اصلاح سبک زندگی با دارودرمانی، اثربخشی بالاتری در کاهش مشکلات رفتاری کودکان مبتلا به ADHD با مشکلات خواب نسبت به دارودرمانی بهتنهایی دارد و میتواند بهعنوان رویکرد درمانی مکمل مورد توجه قرار گیرد.
نوع مطالعه: مقاله پژوهشی |
موضوع مقاله:
علوم پایه
دریافت: 1404/3/5 | پذیرش: 1404/6/8 | انتشار: 1405/1/9
دریافت: 1404/3/5 | پذیرش: 1404/6/8 | انتشار: 1405/1/9
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
