چکیده زمینه و هدف: حاکمیت بالینی با هدف کاهش شکاف بین کیفیت خدمات ارایه شده و توان بالقوه برای ارایه مطلوب این خدمات در سال های اخیر به اجرا درآمده است. این مطالعه با هدف بررسی جو حاکمیت بالینی در بیمارستان های دانشگاه علوم پزشکی شیراز انجام گرفت. مواد و روش کار: پژوهش حاضر یک مطالعه توصیفی تحلیلی بوده که به صورت مقطعی در تابستان 1392 در بیمارستان های دانشگاه علوم پزشکی شیراز انجام گرفت. جمعیت هدف کلیه کارمندان رده های مختلف 5 بیمارستان وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شیراز بود. حجم نمونه نیز برابر با 150 نفر تعیین گردید. جهت جمع اوری داده ها از پرسشنامه استاندارد جو حاکمیت بالینی فریمن استفاده گردید. روایی محتوایی این پرسشنامه توسط متخصین مورد تائید قرار گرفته و پایایی آن با استفاده از روش الفای کرونباخ، 79% براورد شد. برای تحلیل اطلاعات از آماره های توصیفی و همچنین آزمونهای آنالیز واریانس، تی تست و همبستگی پیرسون توسط نرم افزار SPSS21 بهره گیری شد. یافته ها: نتایج این مطالعه نشان می دهد که تمام شش مؤلفه حاکمیت بالینی بالاتر از میانگین مبنا قرار دارند. بین متغیرهای سن و سابقه کار با حاکمیت بالینی رابطه آماری معناداری وجود ندارد) 05/0.(P> همچنین نتایج آزمون تی تست نشان داد بین متغیر جنس با حاکمیت بالینی رابطه آماری معنادار وجود دارد) 041/0(P= بدین صورت که میانگین نمره حاکمیت بالینی در زنان بالاتر از مردان بود. نتیجه گیری: بیمارستانهای مورد مطالعه در شیراز آمادگی مناسبی برای استقرار حاکمیت بالینی دارند و برای افزایش این میزان پیشنهاد می شود تا تمامی کارکنان بیمارستان آموزش لازم در این زمینه را فرا گرفته و مدیران بیمارستان بستر مناسبی را برای این موضع در بیمارستان مهیا سازند.
بازنشر اطلاعات | |
![]() |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |