دوره 18، شماره 1 - ( بهار 1405 )
جلد 18 شماره 1 صفحات 77-69 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: IR.IAU.BOJNOURD.REC.1403.008
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Rahmani Z, Rezaeian N, Cheragh Birjandi S, Ya’ghoubi A, Rezaei V. Effect of High Intensity Interval Training on Visceral Adipose Tissue Levels of Isthmin-1 and Insulin Resistance in Obese Diabetic Rat. North Khorasan University of Medical Sciences 2026; 18 (1) :69-77
URL: http://journal.nkums.ac.ir/article-1-3352-fa.html
URL: http://journal.nkums.ac.ir/article-1-3352-fa.html
رحمانی زهرا، رضائیان نجمه، چراغ بیرجندی صادق، یعقوبی علی، رضائی وحید. اثر تمرینات تناوبی شدید در سطوح ایستمین-1 بافت چربی احشایی و مقاومت به انسولین در موشهای چاق دیابتی. مجله دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی. 1405; 18 (1) :69-77
اثر تمرینات تناوبی شدید در سطوح ایستمین-1 بافت چربی احشایی و مقاومت به انسولین در موشهای چاق دیابتی
زهرا رحمانی1 
، نجمه رضائیان*2 ، صادق چراغ بیرجندی3 ، علی یعقوبی3 ، وحید رضائی4
، نجمه رضائیان*2 ، صادق چراغ بیرجندی3 ، علی یعقوبی3 ، وحید رضائی4
1- دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ایران
2- دکتری تخصصی فیزیولوژی ورزشی، استادیار، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ایران ،rezaeian@bojnourdiau.ac.ir
3- دکتری تخصصی فیزیولوژی ورزشی، استادیار، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ایران
4- دکتری تخصصی آسیبشناسی و حرکات اصلاحی، استادیار، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ایران
2- دکتری تخصصی فیزیولوژی ورزشی، استادیار، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ایران ،
3- دکتری تخصصی فیزیولوژی ورزشی، استادیار، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ایران
4- دکتری تخصصی آسیبشناسی و حرکات اصلاحی، استادیار، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ایران
چکيده: (122 مشاهده)
مقدمه: ایستمین-1 نوعی آدیپوکاین نوظهور با عملکرد ضدالتهابی است که در تنظیم متابولیسم گلوکز و بروز دیابت نوع دو نقش دارد. هدف از مطالعه حاضر بررسی اثر هشت هفته تمرینات تناوبی شدید (HIIT) در سطوح ایستمین-1 بافت چربی و شاخص مقاومت به انسولین (HOMA-IR) در موشهای چاق دیابتی بود.
روش کار: بیست سر رتِ نرِ نژادِ ویستار (10 تا 1۲ هفته، 20/11±40/276 گرم) با رژیم غذایی پرچرب و تزریق داروی استرپتوزوتوسین چاق و دیابتی شدند. سپس، بهشیوۀ تصادفی در دو گروه تجربی و کنترل (10 سر در هر گروه) تقسیم شدند. رتها در گروه تجربی در هشت هفته HIIT دویدن روی نوار گردان در شدت 85 تا 90 درصد سرعت بیشینه، 6 تا 12 نوبت با یک دقیقه تناوب استراحت و پنج روز در هفته شرکت کردند. همۀ رتها پس از آخرین جلسۀ تمرینی تشریح شدند و شاخصهای مورد بررسی ارزیابی شد. تجزیهوتحلیل دادهها با استفاده از آزمون تی مستقل و زوجی و آزمون همبستگی پیرسون در سطح معنیداری کمتر از 05/0 انجام شد.
یافتهها: اجرای هشت هفته HIIT ضمن افزایش معنیدار سطوح ایستمین-1 بافت چربی (006/0=P) با کاهش معنیدار سطوح انسولین (007/0=P)، HOMA-IR (032/0=P) و وزن (029/0=P) در گروه تجربی در مقایسه با کنترل همراه بود. علاوهبر این، سطوح گلوکز ناشتای خون (024/0=P) و وزن (005/0=P) در گروه تجربی در پسآزمون در مقایسه با پیشآزمون با کاهشی معنیدار همراه بود. همچنین، بین تغییرات سطوح ایستمین-1 پس از هشت هفته HIIT با تغییرات انسولین، ارتباطی معنیدار وجود داشت (014/0=P).
نتیجهگیری: چنین به نظر میرسد هشت هفته HIIT ضمن بهبود ترکیب بدن، احتمالاً بهواسطۀ افزایش ایستمین-1 سبب تعدیل مقاومت به انسولین در موشهای چاق دیابتی شده است.
روش کار: بیست سر رتِ نرِ نژادِ ویستار (10 تا 1۲ هفته، 20/11±40/276 گرم) با رژیم غذایی پرچرب و تزریق داروی استرپتوزوتوسین چاق و دیابتی شدند. سپس، بهشیوۀ تصادفی در دو گروه تجربی و کنترل (10 سر در هر گروه) تقسیم شدند. رتها در گروه تجربی در هشت هفته HIIT دویدن روی نوار گردان در شدت 85 تا 90 درصد سرعت بیشینه، 6 تا 12 نوبت با یک دقیقه تناوب استراحت و پنج روز در هفته شرکت کردند. همۀ رتها پس از آخرین جلسۀ تمرینی تشریح شدند و شاخصهای مورد بررسی ارزیابی شد. تجزیهوتحلیل دادهها با استفاده از آزمون تی مستقل و زوجی و آزمون همبستگی پیرسون در سطح معنیداری کمتر از 05/0 انجام شد.
یافتهها: اجرای هشت هفته HIIT ضمن افزایش معنیدار سطوح ایستمین-1 بافت چربی (006/0=P) با کاهش معنیدار سطوح انسولین (007/0=P)، HOMA-IR (032/0=P) و وزن (029/0=P) در گروه تجربی در مقایسه با کنترل همراه بود. علاوهبر این، سطوح گلوکز ناشتای خون (024/0=P) و وزن (005/0=P) در گروه تجربی در پسآزمون در مقایسه با پیشآزمون با کاهشی معنیدار همراه بود. همچنین، بین تغییرات سطوح ایستمین-1 پس از هشت هفته HIIT با تغییرات انسولین، ارتباطی معنیدار وجود داشت (014/0=P).
نتیجهگیری: چنین به نظر میرسد هشت هفته HIIT ضمن بهبود ترکیب بدن، احتمالاً بهواسطۀ افزایش ایستمین-1 سبب تعدیل مقاومت به انسولین در موشهای چاق دیابتی شده است.
نوع مطالعه: مقاله پژوهشی |
موضوع مقاله:
علوم پایه
دریافت: 1404/6/14 | پذیرش: 1404/7/20 | انتشار: 1405/1/9
دریافت: 1404/6/14 | پذیرش: 1404/7/20 | انتشار: 1405/1/9
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
