دوره 18، شماره 2 - ( تابستان 1405 )
جلد 18 شماره 2 صفحات 74-67 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: IR.IAU.URMIA.REC.1402.069
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Biabani Y, Khademi A, Tabatabaei S M. Effectiveness of Paradox Therapy on Rumination and Ego Strength in Patients with Panic Disorder. North Khorasan University of Medical Sciences 2026; 18 (2) :67-74
URL: http://journal.nkums.ac.ir/article-1-3385-fa.html
URL: http://journal.nkums.ac.ir/article-1-3385-fa.html
بیابانی یلدا، خادمی علی، طباطبایی سید محمود. اثربخشی پارادوکسدرمانی در نشخوار فکری و نیرومندی ایگو در بیماران مبتلابه اختلال وحشتزدگی. مجله دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی. 1405; 18 (2) :67-74
یلدا بیابانی1 
، علی خادمی*2 ، سید محمود طباطبایی3
، علی خادمی*2 ، سید محمود طباطبایی3
1- گروه روانشناسی، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران
2- گروه روانشناسی، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران ،ali.khademi@iau.ac.ir
3- گروه فیزیولوژی پزشکی، واحد علوم پزشکی تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
2- گروه روانشناسی، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران ،
3- گروه فیزیولوژی پزشکی، واحد علوم پزشکی تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
چکيده: (25 مشاهده)
مقدمه: افراد دارای اختلال وحشتزدگی با مشکلات متعددی روبهرو هستند که سبب دشواری در تنظیم هیجان و کاهش انعطافپذیری روانشناختی در آنها میشود. این مطالعه با هدف بررسی اثربخشی پارادوکسدرمانی در نشخوار فکری و نیرومندی ایگو در افراد مبتلابه اختلال وحشتزدگی انجام شد.
روش کار: پژوهش حاضر نیمهتجربی، از نوع پیشآزمون ـ پسآزمون، همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل تمام مراجعهکنندگان به مرکز مشاوره طرح نو شهر تبریز با تشخیص اختلال وحشتزدگی در سال 1403 بود که از بین آنها تعداد سی نفر، که واجد ملاکهای ورود به مطالعه بودند، به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه پانزدهنفری (گروه آزمایش و گروه گواه) قرار گرفتند. گروه آزمایش شش جلسه دو ساعته پارادوکسدرمانی را دریافت کردند. ابزار جمعآوری اطلاعات شامل پرسشنامه روانشناختی قدرت ایگو و پرسشنامه نشخوار بود. برای تجزیهوتحلیل دادهها از روش تحلیل واریانس با اندازهگیریهای مکرر با کمک نرمافزار SPSS-26 استفاده شد.
یافتهها: نتایج مطالعه نشان داد که نمرات نشخوار فکری در گروه آزمایش در پسآزمون در مقایسه با پیشآزمون، بهصورت معناداری کاهش یافت. همچنین، نمرات نیرومندی ایگو در گروه آزمایش پس از مداخله درمانی افزایش معناداری داشت (01/0P≤).
نتیجهگیری: میتوان گفت که پارادوکسدرمانی در علائم نشخوار فکری و نیرومندی ایگو در بیماران مبتلابه اختلال وحشتزدگی اثربخشی داشته است. بنابراین، به تمام متخصصان سلامت روان، بهویژه رواندرمانگران، توصیه میشود که در مداخلات درمانی خود در بهبود بهداشت روانی افراد مبتلابه اختلال وحشتزدگی، از رویکرد پارادوکسدرمانی بهره گیرند.
روش کار: پژوهش حاضر نیمهتجربی، از نوع پیشآزمون ـ پسآزمون، همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل تمام مراجعهکنندگان به مرکز مشاوره طرح نو شهر تبریز با تشخیص اختلال وحشتزدگی در سال 1403 بود که از بین آنها تعداد سی نفر، که واجد ملاکهای ورود به مطالعه بودند، به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه پانزدهنفری (گروه آزمایش و گروه گواه) قرار گرفتند. گروه آزمایش شش جلسه دو ساعته پارادوکسدرمانی را دریافت کردند. ابزار جمعآوری اطلاعات شامل پرسشنامه روانشناختی قدرت ایگو و پرسشنامه نشخوار بود. برای تجزیهوتحلیل دادهها از روش تحلیل واریانس با اندازهگیریهای مکرر با کمک نرمافزار SPSS-26 استفاده شد.
یافتهها: نتایج مطالعه نشان داد که نمرات نشخوار فکری در گروه آزمایش در پسآزمون در مقایسه با پیشآزمون، بهصورت معناداری کاهش یافت. همچنین، نمرات نیرومندی ایگو در گروه آزمایش پس از مداخله درمانی افزایش معناداری داشت (01/0P≤).
نتیجهگیری: میتوان گفت که پارادوکسدرمانی در علائم نشخوار فکری و نیرومندی ایگو در بیماران مبتلابه اختلال وحشتزدگی اثربخشی داشته است. بنابراین، به تمام متخصصان سلامت روان، بهویژه رواندرمانگران، توصیه میشود که در مداخلات درمانی خود در بهبود بهداشت روانی افراد مبتلابه اختلال وحشتزدگی، از رویکرد پارادوکسدرمانی بهره گیرند.
نوع مطالعه: مقاله پژوهشی |
موضوع مقاله:
علوم پایه
دریافت: 1404/6/24 | پذیرش: 1404/10/6 | انتشار: 1405/4/10
دریافت: 1404/6/24 | پذیرش: 1404/10/6 | انتشار: 1405/4/10
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
